Aktualności

STANDARDY OCHRONY MAŁOLETNICH W POMORSKIM CENTRUM TERAPEUTYCZNYM W RUMI

Działając na podstawie art. 22b ustawy z 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom

przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1304) oraz

art. 7 pkt. 6 ustawy z dnia 28 lipca 2023 r. o zmianie ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy

oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1606) Pomorskie Centrum Terapeutyczne

z dniem 15.02.2024 r. wprowadza do stosowania „Standardy Ochrony Małoletnich” (zwane dalej „Standardami”), których podstawowym celem jest zapewnienie bezpieczeństwa małoletnim uczniom szkoły, dbałość o ich dobro, uwzględnianie ich potrzeb i podejmowanie działań w ich jak najlepszym interesie.

Standard 1 – Centrum opracowało, przyjęło i wdrożyło do realizacji Standardy Ochrony

Małoletnich, które określają:

1) Zasady bezpiecznej rekrutacji personelu;

2) Zasady zapewniające bezpieczne relacje między małoletnimi a personelem oraz działania

niedozwolone;

3) Zasady bezpiecznych relacji między małoletnimi oraz działania niedozwolone;

4) Procedury interwencji w przypadku podejrzenia krzywdzenia małoletniego;

5) Procedury i osoby odpowiedzialne za przyjęcie zgłoszenia, dokumentowanie i dalsze

działania pomocowe;

6) Zasady korzystania z urządzeń elektronicznych z dostępem do Internetu;

7) Procedury ochrony dzieci przed treściami szkodliwymi i zagrożeniami w Internecie, w tym

ochrony wizerunku i danych osobowych;

8) Zasady ustalania planu wsparcia małoletniego po ujawnieniu krzywdzenia;

9) Monitoring stosowania Standardów Ochrony Małoletnich.

Standard 2 – Centrum stosuje zasady bezpiecznej rekrutacji personelu, regularnie szkoli

personel ze Standardów.

Standard 3 – Centrum wdrożyło i stosuje procedury interwencyjne, które znane są

i udostępnione całemu personelowi. Każdy pracownik wie, komu należy zgłosić informację

o krzywdzeniu małoletniego i kto jest odpowiedzialny za działania interwencyjne. Każdemu

pracownikowi i współpracownikowi Centrum udostępnione są dane kontaktowe do lokalnych instytucji odpowiedzialnych za przeciwdziałanie i interwencję w przypadku krzywdzenia małoletnich.

Standard 4 – Centrum co najmniej raz na 2 lata monitoruje i w razie konieczności ewaluuje

zapisy Standardów, konsultując się z personelem, rodzicami, opiekunami

prawnymi oraz je aktualizuje.

INFORMACJE OGÓLNE

WPROWADZENIE

Nowelizacja Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (Dz.U. poz. 1606) określiła warunki

skutecznej ochrony małoletnich przed różnymi formami przemocy. Wprowadzone zmiany

wskazują na potrzebę opracowania jasnych i spójnych standardów postępowania

w sytuacjach podejrzenia krzywdzenia lub krzywdzenia małoletnich.

W konstruowaniu „Standardów ochrony małoletnich” przyjęto następujące założenia:

- w Centrum nie są zatrudniane osoby mogące zagrażać bezpieczeństwu małoletnich,

- wszyscy pracownicy potrafią zdiagnozować symptomy krzywdzenia małoletniego oraz

podejmować interwencje w przypadku podejrzenia, że małoletni jest ofiarą przemocy

w szkole lub przemocy domowej,

- podejmowane w Centrum postępowania nie mogą naruszać praw dziecka, praw

człowieka oraz bezpieczeństwa danych osobowych,

- małoletni wiedzą, jak unikać zagrożeń w kontaktach z dorosłymi i rówieśnikami,

- małoletni wiedzą, do kogo zwracać się o pomoc w sytuacjach dla nich trudnych i czynią to

mając świadomość skuteczności podejmowanych w Centrum działań,

- rodzice poszerzają wiedzę i umiejętności o metodach wychowania dziecka bez stosowania

przemocy oraz potrafią je uczyć zasad bezpieczeństwa.

Ponadto przyjęto, że:

- prowadzone w Centrum postępowanie na wypadek krzywdzenia lub podejrzenia krzywdzenia

małoletnich jest zorganizowane w sposób zapewniający im skuteczną ochronę,

- działania podejmowane w ramach ochrony małoletnich przed krzywdzeniem są

dokumentowane oraz monitorowane i poddawane okresowej weryfikacji przy udziale

wszystkich zainteresowanych podmiotów.

Uwzględniając powyższe założenia niniejszy dokument określa zatem standardy ochrony

małoletnich, stanowiące zbiór zasad i procedur postępowania w sytuacjach zagrożenia ich

bezpieczeństwa. Jego najważniejszym celem jest ochrona małoletnich przed różnymi

formami przemocy oraz budowanie bezpiecznego i przyjaznego środowiska w Centrum.

Centrum wyznacza panią Magdalenę Łobacz jako koordynatora do spraw Standardów Ochrony

Małoletnich.

Wyróżnia się następujące formy krzywdzenia:

• przemoc fizyczna – przemoc, w wyniku której małoletni doznaje faktycznej fizycznej

krzywdy lub jest nią potencjalnie zagrożony. Krzywda ta następuje w wyniku działania bądź

zaniechania działania ze strony rodzica lub innej osoby odpowiedzialnej za małoletniego, lub

ze strony osoby, której małoletni ufa, bądź która ma nad nim władzę. Przemoc fizyczna

wobec małoletniego może być czynnością powtarzalną lub jednorazową;

• przemoc psychiczna – to przewlekła, nie fizyczna, szkodliwa interakcja pomiędzy

małoletnim a opiekunem, obejmująca zarówno działania jak i zaniechania. Zaliczamy do niej

m.in.: niedostępność emocjonalną, zaniedbywanie emocjonalne, relację z małoletnim opartą

na wrogości, obwinianiu, oczernianiu, odrzucaniu, nieodpowiednie rozwojowo lub

niekonsekwentne interakcje z małoletnim, niedostrzeganie lub nieuznawanie

indywidualności małoletniego i granic psychicznych pomiędzy rodzicem a małoletnim;

• wykorzystywanie seksualne – włączanie małoletniego w aktywność seksualną, której nie

jest on w stanie w pełni zrozumieć i udzielić na nią świadomej zgody i/lub na którą nie jest

dojrzałe rozwojowo i nie może zgodzić się w ważny prawnie sposób i/lub która jest

niezgodna z normami prawnymi lub obyczajowymi danego społeczeństwa. Z wykorzystaniem

seksualnym mamy do czynienia, gdy taka aktywność wystąpi między małoletnim a dorosłym

lub małoletnim a innym małoletnim, jeśli te osoby ze względu na wiek bądź stopień rozwoju

pozostają w relacji opieki, zależności, władzy;

• zaniedbywanie małoletniego – chroniczne lub incydentalne niezaspokajanie jego

podstawowych potrzeb fizycznych i psychicznych i/lub nierespektowanie jego podstawowych

praw, powodujące zaburzenia jego zdrowia i/lub trudności w rozwoju. Do zaniedbywania

dochodzi w relacji małoletniego z osobą, która jest zobowiązana do opieki, wychowania,

troski i ochrony dziecka.

SŁOWNICZEK POJĘĆ

Ilekroć w dokumencie „Standardy ochrony małoletnich” jest mowa o:

1) małoletnim (dziecku) – należy przez to rozumieć każdą osobę do ukończenia 18

roku życia;

2) personelu – należy przez ro rozumieć każdego pracownika i wpółpracownika Pomorskiego Centrum Terapeutycznego bez względu na formę zatrudnienia, tym: wolontariuszy lub inne osoby, które z racji pełnionej funkcji lub zadań mają (nawet potencjalny) kontakt z małoletnimi/dziećmi;

3) rodzicu – należy przez to rozumieć przedstawiciela ustawowego dziecka pozostającego pod ich władzą rodzicielską. Jeżeli dziecko pozostaje pod władzą rodzicielską obojga rodziców, każde z nich może działać samodzielnie jako przedstawiciel ustawowy dziecka;

4) opiekunie prawnym dziecka/małoletniego – należy przez to rozumieć osobę, która ma

za zadanie zastąpić dziecku rodziców, a także wypełnić wszystkie ciążące na nich obowiązki.

Jest przedstawicielem ustawowym małoletniego, dlatego może dokonywać czynności

prawnych w imieniu dziecka i ma za zadanie chronić jego interesy prawne, osobiste oraz

finansowe;

5) osobie najbliższej dziecku – należy przez to rozumieć osobę wstępną: matkę, ojca,

babcię, dziadka; rodzeństwo: siostrę, brata, w tym rodzeństwo przyrodnie,

a także inne osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie, a w przypadku jej braku –

osobę pełnoletnią wskazaną przez dziecko/małoletniego;

6) przemocy fizycznej – należy przez to rozumieć każde intencjonalne działanie sprawcy,

mające na celu przekroczenie granicy ciała dziecka/małoletniego, np. bicie, popychanie,

szarpanie, itp.;

7) przemocy seksualnej – należy przez to rozumieć zaangażowanie dziecka/małoletniego

w aktywność seksualną, której nie jest on lub ona w stanie w pełni zrozumieć i udzielić na nią

świadomej zgody, naruszającą prawo i obyczaje danego społeczeństwa;

8) przemocy psychicznej – należy przez to rozumieć powtarzający się wzorzec zachowań

opiekuna lub skrajnie drastyczne wydarzenie (lub wydarzenia), które powodują u dziecka

poczucie, że jest nic niewarte, złe, niekochane, niechciane, zagrożone i że jego osoba ma

jakąkolwiek wartość jedynie wtedy, gdy zaspokaja potrzeby innych;

9) zaniechanie – należy przez to rozumieć chroniczne lub incydentalne niezaspokajanie

podstawowych potrzeb fizycznych i psychicznych przez osoby zobowiązane do opieki, troski

i ochrony zdrowia i/lub nierespektowanie podstawowych praw, powodujące zaburzenia jego

zdrowia i/lub trudności w rozwoju;

10) przemocy domowej – należy przez to rozumieć jednorazowe albo powtarzające się

umyślne działanie lub zaniechanie naruszające prawa lub dobra osobiste członków rodziny,

a także innych osób wspólnie zamieszkujących lub gospodarujących,

w szczególności narażające te osoby na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia, naruszające

ich godność, nietykalność cielesną, wolność, w tym seksualną, powodujące szkody na ich

zdrowiu fizycznym lub psychicznym, a także wywołujące cierpienia i krzywdy moralne u osób

dotkniętych przemocą;

11) osobie stosującej przemoc domową – należy przez to rozumieć pełnoletniego, który

dopuszcza się przemocy domowej;

12) świadku przemocy domowej – należy przez to rozumieć osobę, która posiada wiedzę

na temat stosowania przemocy domowej lub widziała akt przemocy domowej.

STANDARDY OCHRONY MAŁOLETNICH W Pomorskim Centrum Terapeutycznym w Rumi:

Centrum opracowało, przyjęło i wdrożyło do realizacji Standardy Ochrony Małoletnich, które

określają:

I. ZASADY BEZPIECZNEJ REKRUTACJI PERSONELU:

- Standardem jest rekrutacja pracowników odbywająca się zgodnie z zasadami bezpiecznej rekrutacji, a pracodawca dąży do jak najlepszej weryfikacji kwalifikacji kandydata, w tym stosunek do wartości podzielanych przez Centrum, takich jak ochrona praw dzieci i szacunek do ich godności.

- Centrum dba, aby osoby w niej zatrudnione – zarówno pracownicy, w tym osoby pracujące na podstawie umowy – zlecenia oraz wolontariusze, stażyści i praktykanci, posiadały odpowiednie kwalifikacje do pracy z dziećmi oraz nie stanowiły dla nich zagrożenia.

- W każdym przypadku szkoła musi posiadać dane pozwalające zidentyfikować osobę

przez nią zatrudnioną, niezależnie od podstawy zatrudnienia, tj. imię (imiona)

i nazwisko, datę urodzenia oraz dane kontaktowe osoby zatrudnianej.

- Zgodnie z art. 21 Ustawy o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępstwami na tle

seksualnym osoba zatrudniająca przed zawarciem umowy sprawdza kandydata

w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym1 (rejestr z dostępem

ograniczonym) oraz w Rejestrze osób, w stosunku do których Państwowa Komisja do

spraw wyjaśniania przypadków czynności skierowanych przeciwko wolności

seksualnej i obyczajności wobec małoletniego poniżej lat 15 wydała postanowienie

o wpisie w Rejestrze (dostęp: rps.ms.gov.pl, po założeniu profilu). Sprawdzenie

w rejestrze sprawców dokumentuje się wydrukiem informacji zwrotnej

wygenerowanej z Rejestru, a figurowanie w Rejestrze wyklucza możliwość

zatrudnienia kandydata.

- Pracodawca jest zobowiązany do domagania się od osoby zatrudnianej lub od innej

osoby (wolontariusza, praktykanta, itp.) przed dopuszczeniem do wykonywania

czynności z małoletnimi w szkole, zaświadczenia z Krajowego Rejestru Karnego

o niekaralności w zakresie przestępstw określonych w rozdziale XIX i XXV Kodeksu

karnego, w art. 189a i art. 207 Kodeksu karnego 3 oraz w Ustawie o przeciwdziałaniu

narkomanii.

- Kandydat/kandydatka składa oświadczenia o posiadaniu przez niego/nią pełnej

zdolności do czynności prawnych i korzystaniu z praw publicznych; o niekaralności

oraz o toczących się postępowaniach przygotowawczych, sądowych i dyscyplinarnych

zgodnie ze wzorem z załącznika nr 1. 7.

- Jeżeli osoba posiada obywatelstwo inne niż polskie przedkłada pracodawcy:

a) informację z rejestru karnego państwa obywatelstwa uzyskiwaną do celów

działalności zawodowej lub wolontariackiej związanej z kontaktami z dziećmi,

bądź informację z rejestru karnego, jeżeli prawo tego państwa nie przewiduje

wydawania informacji dla w/w celów;

b) pod rygorem odpowiedzialności karnej, oświadczenie o państwie/ach

zamieszkiwania w ciągu ostatnich 20 lat, innych niż Rzeczypospolita Polska

i państwo obywatelstwa;

c) jeżeli mieszkała w innych państwach w ciągu 20 lat niż Rzeczypospolita Polska

i państwo obywatelstwa, informację z rejestrów karnych tych państw

uzyskiwaną do celów działalności zawodowej lub wolontariackiej związanej

z kontaktami z dziećmi. Dopuszczalne jest przedłożenie przez kandydata pod

rygorem odpowiedzialności karnej oświadczenia, że prawo danego państwa

nie przewiduje wydawania takiej informacji.

II. ZASADY ZAPEWNIAJĄCE BEZPIECZNE RELACJE MIĘDZY MAŁOLETNIMI A PERSONELEM

ORAZ DZIAŁANIA NIEDOZWOLONE.

Relacje personelu z dziećmi

1. Personel zobowiązany jest do utrzymywania profesjonalnej relacji z dziećmi

i każdorazowego rozważenia, czy reakcja, komunikat bądź działanie wobec dziecka są

adekwatne do sytuacji, bezpieczne, uzasadnione i sprawiedliwe wobec innych dzieci.

Należy działać w sposób otwarty i przejrzysty dla innych, aby zminimalizować ryzyko

błędnej interpretacji reakcji personelu.

2. Personel działa wyłącznie w ramach obowiązującego prawa oraz swoich kompetencji.

3. Zasady bezpiecznej relacji obowiązują wszystkich pracowników, oraz wszystkie

osoby z zewnątrz wchodzące do Centrum i mające kontakt z dziećmi.

Zasady komunikacji z dzieckiem:

Podczas komunikacji z dzieckiem:

- zachowuje spokój, cierpliwość i szacunek,

- słucha uważnie dzieci i udzielaj im odpowiedzi adekwatnych do ich wieku i danej sytuacji,

- nie zawstydza, nie upokarza, nie lekceważy i nie obraża,

- nie krzyczy, zachowuje spokojny ton rozmowy,

- nie ośmiesza, nie obrzuca wyzwiskami, nie żartuje,

- nie komentuje wyglądu, rozmowę prowadzi w taki sposób, aby nie dawać powodów

do kompleksów na punkcie wyglądu, zachowania i umiejętności,

- nie reaguje sarkazmem na postępy, nie ośmiesza i nie wyśmiewa zachowań lub

postępów,

- nie wytyka błędów w sposób który go rani,

- w relacjach stosuje zasady konstruktywnej krytyki – pokazuje gdzie tkwi błąd i bez

zbędnych komentarzy i przedstawia rozwiązanie problemu,

- nie krzyczy na dziecko w sytuacji innej niż wynikająca z bezpieczeństwa dziecka lub innych

dzieci.

- nie ujawnia informacji wrażliwych dotyczących dziecka wobec osób nieuprawnionych,

w tym wobec innych dzieci. Obejmuje to wizerunek dziecka, informacje o jego/jej sytuacji

rodzinnej, ekonomicznej, medycznej, opiekuńczej i prawnej.

- jeśli zachodzi taka konieczność, właściwą formą komunikacji z dziećmi i ich rodzicami lub

opiekunami są kanały służbowe (e-mail).

- w szczególnych przypadkach wymagających szybkości reakcji (np. dotyczących zdrowia

dziecka) dopuszcza się telefoniczne kontakty z rodzicami,

- w sytuacjach wyjątkowych dotyczących pilnych spraw związanych z edukacją i rozwojem dziecka, za zgodą rodziców dopuszcza się kontakt telefoniczny z dzieckiem.

Działania z dziećmi

Personel:

- docenia i szanuje wkład dzieci w podejmowane działania, aktywnie je angażuje i traktuje

równo bez względu na ich płeć, orientację seksualną, sprawność/niepełnosprawność,

status społeczny, etniczny, kulturowy, religijny i światopogląd,

- unika faworyzowania dzieci,

- nie nawiązuje z dzieckiem jakichkolwiek relacji romantycznych lub seksualnych, nie składa

mu propozycji o nieodpowiednim charakterze. Obejmuje to także seksualne komentarze,

żarty, gesty oraz udostępnianie dzieciom treści erotycznych i pornograficznych bez względu

na ich formę,

- nie utrwala wizerunku dziecka (filmowanie, nagrywanie głosu, fotografowanie) dla potrzeb

prywatnych. Dotyczy to także umożliwienia osobom trzecim utrwalenia wizerunków dzieci,

jeśli Magdalena Łobacz nie została o tym poinformowana, nie wyraziła na to zgody i nie uzyskała zgód

rodziców/opiekunów prawnych oraz samych dzieci,

- nie proponuje dzieciom alkoholu, wyrobów tytoniowych ani nielegalnych substancji oraz

nie używa ich w obecności dzieci,

- nie przyjmuje prezentów od dziecka, ani rodziców/opiekunów dziecka. Nie wchodzi

w relacje jakiejkolwiek zależności wobec dziecka lub rodziców/opiekunów dziecka. Nie

wolno zachowywać się w sposób mogący sugerować innym istnienie takiej zależności

i prowadzący do oskarżeń o nierówne traktowanie bądź czerpanie korzyści majątkowych

i innych. Nie dotyczy to okazjonalnych podarków, np. kwiatów, prezentów składkowych czy drobnych

upominków,

- zgłasza dyrekcji wszystkie ryzykowne sytuacje, które obejmują zauroczenie dzieckiem przez

pracownika lub pracownikiem przez dziecko.

Zasady fizycznego kontaktu z dzieckiem

Jeśli jesteś ich świadkiem reaguj stanowczo, ale z wyczuciem, aby zachować godność osób

zainteresowanych.

Każde przemocowe działanie wobec dziecka jest niedopuszczalne. Istnieją jednak sytuacje,

w których fizyczny kontakt z dzieckiem może być stosowny i spełnia zasady bezpiecznego

kontaktu: jest odpowiedzią na potrzeby dziecka w danym momencie, uwzględnia wiek

dziecka, etap rozwojowy, płeć, kontekst kulturowy i sytuacyjny. Nie można jednak wyznaczyć

uniwersalnej stosowności każdego takiego kontaktu fizycznego, ponieważ zachowanie

odpowiednie wobec jednego dziecka może być nieodpowiednie wobec innego. Należy

kierować się zawsze swoim profesjonalnym osądem, słuchając, obserwując i odnotowując

reakcję dziecka, pytając je o zgodę na kontakt fizyczny (np. związany z ustawieniem dziecka w trakcie terapii ruchem) i zachowując świadomość, że nawet przy dobrych intencjach taki kontakt może być błędnie zinterpretowany przez dziecko lub osoby trzecie.

- nie wolno zapraszać dzieci do swojego miejsca zamieszkania ani spotykać się z nimi poza

godzinami pracy. Obejmuje to także kontakty z dziećmi poprzez prywatne kanały

komunikacji ( e-mail, komunikatory, profile w mediach społecznościowych).

- jeśli zachodzi taka konieczność, właściwą formą komunikacji z dziećmi i ich rodzicami lub

opiekunami poza godzinami pracy są kanały służbowe (e-mail).

- jeśli zachodzi konieczność spotkania z dziećmi poza godzinami pracy należy poinformować

o tym Magdalenę Łobacz, a rodzice/opiekunowie prawni dzieci muszą wyrazić zgodę na taki kontakt,

- utrzymywanie relacji towarzyskich lub rodzinnych (jeśli dzieci i rodzice/opiekunowie dzieci

są osobami bliskimi wobec pracownika) wymaga zachowania poufności wszystkich

informacji dotyczących innych dzieci, ich rodziców oraz opiekunów.

Bezpieczeństwo online

Personelowi:

- nie wolno nawiązywać kontaktów z uczniami i uczennicami poprzez przyjmowanie bądź

wysyłanie zaproszeń w mediach społecznościowych,

- używanie w trakcie sesji osobistych urządzeń elektronicznych dopuszczalne jest w sytuacji

związanej z działaniem wychowawczym, edukacyjnym lub ogólnorozwojowym dziecka (np.

używanie telefonu, po uzyskaniu zgody nagrywanie dziecka w celach edukacyjnych lub terapeutycznych, odtwarzanie nagrań wzorcowych w celach edukacyjnych).

III. ZASADY BEZPIECZNYCH RELACJI MIĘDZY MAŁOLETNIMI ORAZ DZIAŁANIA

NIEDOZWOLONE

1. Podstawową zasadą relacji między małoletnimi pacjentami jest działanie z szacunkiem, nie naruszanie praw innych dzieci, nie dyskryminowanie na jakąkolwiek odmienność.

2. Dzieci są zobowiązane do respektowania praw i wolności osobistych swoich kolegów

i koleżanek, ich prawa do własnego zdania, do poszukiwań i popełniania błędów, do

własnych poglądów, wyglądu i zachowania – w ramach społecznie przyjętych norm

i wartości.

3. Kontakty między małoletnimi pacjentami cechuje zachowanie przez nich wysokiej kultury osobistej, np.

używanie zwrotów grzecznościowych typu proszę, dziękuję, przepraszam, uprzejmość,

życzliwość, poprawny, wolny od wulgaryzmów język, kontrola swojego zachowania

i emocji, wyrażanie sądów i opinii w spokojny sposób, który nikogo nie obraża i nie

krzywdzi.

5. Niedozwolone jest w szczególności:

- stosowanie przemocy wobec jakiegokolwiek dziecka, w jakiejkolwiek formie;

- agresja i przemoc psychiczna w jakiejkolwiek formie;

- używanie wulgarnego, obraźliwego języka;

- upokarzanie, obrażanie, znieważanie innych dzieci;

- zachowanie w sposób niestosowny, tj. używanie wulgarnych słów, gestów, żartów,

- kierowanie obraźliwych uwag, w tym o zabarwieniu seksualnym;

- stosowanie zastraszania i gróźb;

- utrwalanie wizerunku innych pacjentów poprzez nagrywanie (również fonii)

i fotografowanie bez uzyskania zgody i w sytuacjach intymnych, mogących zawstydzić;

- udostępnianie między małoletnimi substancji psychoaktywnych i używanie ich w swoim

otoczeniu.

IV. PROCEDURY INTERWENCJI W PRZYPADKU PODEJRZENIA KRZYWDZENIA

MAŁOLETNIEGO

W Centrum opracowano procedury interwencji w przypadku ujawnienia działania na szkodę

małoletniego dziecka w formie:

- przemocy rówieśniczej;

- przemocy domowej;

- działania na szkodę dziecka przez pracownika szkoły.

Wszyscy pracownicy Centrum zostali przeszkoleni w obszarze prawnego i społecznego

obowiązku zawiadamiania instytucji o możliwości popełnienia przestępstwa, ze szczególnym

uwzględnieniem przestępstw na szkodę małoletnich.

Wszystkim pracownikom został udostępniony wykaz danych adresowych lokalnych placówek

pomocowych.

W przypadku podjęcia przez pracownika placówki podejrzenia, że dziecko jest krzywdzone,

pracownik ma obowiązek sporządzenia notatki służbowej/ wypełnienia punktów 1-3 Karty

interwencji – załącznik nr 1/ i przekazania uzyskanej informacji Magdalenie Łobacz.

1. Wyznaczony terapeuta wzywa opiekunów dziecka, którego krzywdzenie

podejrzewa, oraz informuje ich o podejrzeniu.

2. Wyznaczony terapeuta powinien sporządzić opis sytuacji rodzinnej dziecka

na podstawie rozmów z dzieckiem i rodziców, oraz

plan pomocy dziecku.

3. Plan pomocy dziecku powinien zawierać wskazania dotyczące:

a) podjęcia przez Centrum działań w celu zapewnienia dziecku bezpieczeństwa, w tym

zgłoszenie podejrzenia krzywdzenia do odpowiedniej placówki;

b) wsparcia, jakie Centrum zaoferuje dziecku;

c) skierowania dziecka do specjalistycznej placówki pomocy dziecku, jeżeli istnieje

taka potrzeba.

4. W przypadkach bardziej skomplikowanych (dotyczących wykorzystywania

seksualnego oraz znęcania się fizycznego i psychicznego o dużym nasileniu)

kierownictwo placówki powołuje zespół interwencyjny, w skład którego mogą wejść:

Magdalena Łobacz i inni pracownicy mający wiedzę o krzywdzeniu dziecka lub o dziecku (dalej określani jako zespół interwencyjny).

5. Zespół interwencyjny sporządza plan pomocy dziecku, na podstawie opisu

sporządzonego przez terapeutę prowdzącego oraz innych, uzyskanych przez członków

zespołu informacji.

6. W przypadku gdy podejrzenie krzywdzenia zgłosili opiekunowie dziecka, powołanie

zespołu jest obligatoryjne. Zespół interwencyjny wzywa opiekunów dziecka na

spotkanie wyjaśniające, podczas którego może zaproponować opiekunom

zdiagnozowanie zgłaszanego podejrzenia w zewnętrznej, bezstronnej instytucji.

7. Ze spotkania sporządza się protokół.

V. PROCEDURY I OSOBY ODPOWIEDZIALNE ZA PRZYJĘCIE ZGŁOSZENIA,

DOKUMENTOWANIE I DALSZE DZIAŁANIA POMOCOWE.

1. Osobą odpowiedzialną za składanie zawiadomień o podejrzeniu popełnieniu

przestępstwa na szkodę dziecka do odpowiednich służb oraz zawiadamiania sądu

opiekuńczego jest terapeuta prowadzący dziecko lub Magdalena Łobacz.

2. W przypadku podjęcia przez personel informacji, że dziecko może być krzywdzone,

osoba ujawniająca sporządza notatkę służbową z uzyskanej informacji, poczynionych

ustaleń i przekazuje uzyskaną informację osobie o której mowa w ust. 1, która sporządza

kartę dokumentowania zdarzeń. Dalsze postępowanie realizowane jest zgodnie

z odpowiednią procedurą.

3. Procedurę „Niebieskiej Karty” zgłasza na policję lub w MOP-sie terapeuta prowadzący dziecko.

4. W przypadku ujawnienia zaniedbania przez rodziców, ich niewydolności wychowawczej

właściwym jest zawiadomienie sądu rodzinnego, celem wglądu w sytuację rodziny.

5. W przypadku zagrożenia zdrowia lub życia dziecka albo osoby mu najbliższej, osoba

ujawniająca zdarzenie bezzwłocznie dzwoni na numer alarmowy 112.

6. Wszyscy pracownicy, którzy w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych

podjęli informację o krzywdzeniu ucznia lub informacje z tym związane, są zobowiązane

do zachowania tych informacji w tajemnicy, poza tymi informacjami, które przekazywane

są uprawnionym osobom i instytucjom.

VI. ZASADY KORZYSTANIA Z URZĄDZEŃ ELEKTRONICZNYCH Z DOSTĘPEM DO SIECI

INTERNETU

Do potencjalnych zagrożeń płynących z użytkowania sieci należy zaliczyć:

- dostęp do treści niezgodnych z celami wychowania i edukacji (narkotyki, przemoc,

pornografia, hazard),

- działalność innych użytkowników zagrażająca dobru dziecka,

Zasady korzystania z urządzeń elektronicznych z dostępem do Internetu:

1. Na terenie Centrum dostępna jest sieć wifi, zabezpieczona hasłem dostępu.

2. W Centrum nie utworzono pracowni komputerowych.

3. Infrastruktura sieciowa Centrum umożliwia personelowi dostęp do Internetu.

4. Rozwiązania organizacyjne na poziomie Centrum bazują na aktualnych standardach

bezpieczeństwa.

5. Na wszystkich komputerach z dostępem do Internetu na terenie Centrum jest zainstalowane

i oraz systematycznie aktualizowane oprogramowanie antywirusowe.

6. Indywidualny login i hasło do Internetu posiada każdy terapeuta korzystający

z komputera.

8. Korzystanie z multimediów, Internetu i programów użytkowych służy wyłącznie celom

informacyjnym i edukacyjnym.

9. Użytkownikowi komputera zabrania się:

a) instalowania oprogramowania oraz dokonywania zmian w konfiguracji

oprogramowania zainstalowanego w systemie,

b) usuwania cudzych plików, odinstalowania programów, dekompletowania sprzętu,

Zasady korzystania z telefonów komórkowych i innych oraz innych urządzeń

elektronicznych

1. Pacjent małoletni ma prawo korzystać na terenie Centrum z telefonu komórkowego oraz innych

urządzeń elektronicznych.

2. Przez pojęcie „telefon komórkowy” rozumie się także smartfon, urządzenie typu

smartwatch, itp.

3. Przez pojęcie „inne urządzenia elektroniczne” rozumie się także tablet, odtwarzacz

muzyki, dyktafon, kamerę, aparat cyfrowy, słuchawki itp.

4. Pacjenci małoletni przynoszą do Centrum telefony komórkowe oraz inny sprzęt elektroniczny na

własną odpowiedzialność.

5. Centrum nie ponosi odpowiedzialności za zaginięcie lub zniszczenie czy kradzież sprzętu

przynoszonego przez dzieci.

6. Dziecko ma obowiązek wyłączyć lub wyciszyć telefon (bez wibracji) i schować go

w torbie/plecaku przed rozpoczęciem terapii.

7. Telefony i inne urządzenia elektroniczne (np. tablety) można wykorzystywać podczas

zajęć w celach dydaktycznych pod opieką oraz za zgodą terapeuty

prowadzącego zajęcia. Dziecko może korzystać z telefonu, a także innych urządzeń

elektronicznych w celu wyszukania informacji niezbędnych do realizacji zadań podczas

sesji, po uzyskaniu zgody terapeuty prowadzącego dane zajęcia lub na jego wyraźne

polecenie.

8. Jeśli dziecko czeka na ważną informację (połączenie, SMS, etc.) ma obowiązek

poinformować o tym fakcie terapeutę przed sesją, poprosić o pozwolenie na

skorzystanie z telefonu i ustalić sposób odebrania tej wiadomości. Dotyczy to także

sytuacji, gdy wystąpiła pilna potrzeba skontaktowania się, np. z rodzicami lub w innej

ważnej sprawie.

9. Na terenie Centrum zakazuje się dzieciom filmowania, fotografowania oraz utrwalania

dźwięku na jakichkolwiek nośnikach cyfrowych.

VII. PROCEDURY OCHRONY DZIECI PRZED TREŚCIAMI SZKODLIWYMI I ZAGROŻENIAMI

W INTERNECIE, W TYM OCHRONY WIZERUNKU I DANYCH OSOBOWYCH;

1. Treści nielegalne lub niezgodne z regulaminem danej strony zgłaszane są Magdalenie Łobacz.

2. W przypadku zgłoszenia o dostępie do treści nieodpowiednich Magdalena Łobacz ustala okoliczności zdarzenia, podejmując próbę ustalenia sprawcy i świadków incydentu. Z poczynionych działań i ustaleń sporządza Kartę przebiegu interwencji.

3. Jeśli treści niebezpieczne dotyczą osób niezwiązanych z Centrum, Magdalena Łobacz lubterapeuta prowadzący dzieko zgłasza zdarzenie odpowiednim służbom (sądowi rodzinnemu lub Policji), przekazując zabezpieczone materiały.

4. Jeśli uczestnikami zdarzenia są dzieci, ze sprawcą i ofiarą przeprowadzona jest rozmowa (oddzielnie) z terapeutą prowadzącym dziecko na temat emocji, jakie może budzić materiał, do jakich zachowań zachęca, omówione zostają także konsekwencje zdarzenia.

5. Powiadomieni zostają rodzice dzieci, których informuje się o poczynionych ustaleniach

i dalszych działaniach Centrum (powiadomienie organów ścigania, wsparcie psychologiczne).

6. Współpraca z organami ścigania lub sądem rodzinnym obligatoryjnie musi zaistnieć

w przypadku naruszenia zakazu rozpowszechniania materiałów pornograficznych

z udziałem małoletniego (osoby poniżej 18 roku życia – art. 202 § 3 kodeksu karnego)

oraz treści propagujących publicznie faszystowski lub inny totalitarny ustrój państwa lub

nawołujących do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych,

wyznaniowych (art. 256 i art. 257 kodeksu karnego)

Ochrona wizerunku

1. W Centrum nie robimy, nie zamieszczamy i nie rozpowszechniamy (publikujemy) żadnych materiałów z udziałem pacjentów.

Naruszenie prywatności

1. Informacja o zagrożeniu naruszenia prywatności w Centrum powinna zostać niezwłocznie

przekazana Magdalenie Łobacz, która podejmuje natychmiastowe

działania w celu zabezpieczenia danych i ograniczenia dalszego dostępu do informacji

niejawnych.

2. Magdalena Łobacz ustala okoliczności zdarzenia, podejmując próbę

ustalenia sprawcy i świadków incydentu.

3. W przypadku poważniejszych zagrożeń i w sytuacji, gdy naruszenie prywatności jest

spowodowane przez osoby spoza Centrum, należy nawiązać współpracę z organami

ścigania.

4. Należy powiadomić osoby dotknięte zdarzeniem (których dane osobowe wyciekły)

o sytuacji, by podjęły indywidualne środki zaradcze.

Cyberprzemoc

1. Pacjent małoletni, który stał się ofiarą lub świadkiem cyberprzemocy (wyśmiewania, poniżania

uczestników społeczności internackiej przy użyciu technologii cyfrowych, obraźliwych

komentarzy, rozpowszechniania wizerunku, manipulowania zdjęciami itp.) powinien

zgłosić sytuację terapeucie prowadzącemu.

Zgłoszenia może dokonać także świadek cyberprzemocy.

2. Dalszy tok postępowania leży w kompetencjach instytucji wskazanych w punkcie

poprzedzającym.

3. W przypadku gdy podejrzenie krzywdzenia zgłosili opiekunowie dziecka, a podejrzenie

to nie zostało potwierdzone, należy o tym fakcie poinformować opiekunów dziecka

na piśmie lub w formie e-mail.

4. Z przebiegu interwencji sporządza się kartę interwencji, której wzór stanowi Załącznik

nr 1 do niniejszych standardów.

5. Kartę załącza się do dokumntacji dziecka.

6. Wszyscy pracownicy placówki i inne osoby, które w związku z wykonywaniem

obowiązków służbowych podjęły informację o krzywdzeniu dziecka lub informacje

z tym związane, są zobowiązane do zachowania tych informacji w tajemnicy,

wyłączając informacje przekazywane uprawnionym instytucjom w ramach działań

interwencyjnych.

VIII. MONITORING STOSOWANIA STANDARDÓW

1. Osobę odpowiedzialną za Standardy ochrony dzieci w placówce jest Magdalena Łobacz.

2. Osoba, o której mowa w punkcie poprzedzającym, jest odpowiedzialna za

monitorowanie realizacji standardów, za reagowanie na sygnały naruszenia

standardów i prowadzenie rejestru zgłoszeń oraz za proponowanie zmian

w Standardach.

3. Osoba, o której mowa w pkt. 1 niniejszego paragrafu, przeprowadza wśród

pracowników placówki, raz na 2 lata, rozmowy monitorujące poziom realizacji

standardów ochrony małoletnich. W rozmowach pracownicy placówki mogą

proponować zmiany w standardach ochrony małoletnich oraz wskazywać ich

naruszenia.

4. Osoba, o której mowa w pkt. 1 niniejszego paragrafu, dokonuje opracowania

Informacji otrzymanych od pracowników i współpracowników (lub innych źródeł informacji

zwrotnej) i wprowadza zmiany w procedurze jeżeli będzie takie wskazanie.

Przepisy końcowe

1. Standardy wchodzą w życie z dniem 15.02.2024 r.

2. Ogłoszenie następuje poprzez poinformowanie wsystkich pracowników i współpracowników Pomorskiego Centrum i przekazanie do wglądu na stałe w rejestracji ośrodka. Każdy terapeuta prowadząy osoby niepełnoletnie ma obowiązek informować rodziców oraz dzieci o tych procedurach.

3. Każdy pracownik, po zawarciu umowy o pracę ma obowiązek zapoznać się ze

Standardami i stosować ich postanowienia. Oświadczenie o zapoznaniu się i przyjęciu

do stosowania włącza się do akt osobowych pracownika.